words & pictures

เก็บคำนับพันได้ใน “ภาพ” เดียว

zupiset

บุ๊กชอป

เพิ่งรู้สึกว่าตัวเองชอบถ่ายรูปก็ตอนเริ่มใช้ไอโฟน (บล็อกนี้ไม่มีแอปเปิ้ลเป็นสปอนเซอร์นะครับ)

ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนไม่ชอบถ่ายเลย ไม่รู้จะถ่ายไปเพื่ออะไร

แต่ตอนนี้ ไปเจออะไรที่น่าสนใจก็ถ่าย อะไรสวยๆ ก็ถ่าย ถ่ายเก็บไว้ บันทึกความทรงเอาไว้ ว่าตอนนั้นเราคิดอะไร เราอยากถ่ายเพราะอะไร

พอหลังๆ ได้ลองเอารูปที่ถ่ายมาเปิดดู แล้วเขียนข้อความ หรือเรื่องราวสั้นๆ ลงไปในนั้น มันก็รู้สึกเพลินดีเหมือนกัน ได้เล่าเรื่องผ่านภาพถ่าย และใช้ตัวอักษรมากำกับเรื่องราว ก็เป็นอีกอย่างหนึ่งที่เราทำอยู่บ่อยๆ

ถ่ายแล้วเขียน เขียนแล้วถ่าย สนุกและเพลินมากๆ ยิ่งมีคนมาอ่าน มาดูรูปเรา แล้วมีคำชมว่า “ถ่ายสวยนะ” “เขียนดีนะ” ยิ่งอยากจะวิ่งออกไปถ่ายแล้วกลับมาเขียนอีกเยอะๆ เลย

พอได้เข้าค่ายสารคดี ได้เรียนรู้การถ่ายภาพสารคดี ว่าช่างภาพระดับเทพนั้น เขาถ่ายกันยังไง แม้จะไม่เข้าใจมากนัก แต่ก็เอาสิ่งที่ครูภาพสอน มาปรับใช้กับงานตัวเอง

“ภาพต้องเล่าเรื่องในตัวของมันเอง” เป็นสิ่งที่ครูภาพเน้นย้ำ ภาพสวยอาจจะไม่สำคัญเลย ถ้าหากมันไม่ทำหน้าที่เล่าเรื่อง คนดูดูรูปแล้วไม่เข้าใจ หรือจับไม่ได้ว่าช่างภาพต้องการอะไร

เหมือนอย่างที่เนื้อเพลงในค่ายบอกไว้ว่า “เก็บภาพไว้ ด้วยเรื่องเล่าตราบเท่านาน และเก็บคำนับพัน ในภาพเดียว” ครับ ภาพสารคดีที่ดี ต้องเล่าเรื่องได้ – และผมเชื่อว่า ภาพถ่ายทุกภาพ ก็ควรทำหน้าที่ด้วยตัวของมันเอง

ตั้งแต่นั้นมา ผมไม่พยายามแสวงหาเทคนิคการถ่ายภาพที่สวยงาม หรือการใช้แอปมาแต่งรูปอีกต่อไปเลย ผมถ่ายในสิ่งที่ผมอยากถ่าย เขียนในสิ่งที่อยากจะเขียน ให้ศาสตร์ทั้งสองอย่างชักนำ ร้อยเรียงเรื่องราว จินตนาการของผมไปสู่ผู้อ่าน

แค่นี้ก็พอแล้ว

View original post

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s